MAŁY BUNTOWNIK
GDY DZIECKO SIĘ BUNTUJE….
- Zachowaj zimną krew. Jeśli zdołasz zapanować nad swoimi emocjami to już połowa sukcesu.
- Mów spokojnym tonem. Wtedy masz większą szansę na to, że dziecko zrozumie Twoje słowa.
- Nigdy nie szarp i nie krzycz. W ten sposób na pewno nie uspokoisz dziecka.
- Staraj się dziecko przytrzymać. Mocno przytul je do siebie aż do momentu, kiedy osłabnie jego fizyczny opór.
- Zaproponuj jakiś ruch. Jeśli razem poskaczecie lub potupiecie, to pomoże rozładować napięcie
- Nie zostawiaj dziecka samego. Ono w takiej chwili bardzo Ciebie potrzebuje.
- Bądź stanowcza i nie ustępuj. Dziecko musi wiedzieć, że złość nie jest sposobem na wyegzekwowanie zachcianki.
- Nie karz za napad złości.
JAK ZABRANIAĆ, BY NIE OGRANICZAĆ?
- Tylko nie krzycz – nie szarp, nie zamykaj w łazience i nie zostawiaj samego
- Gdy złość minie pociesz dziecko i wytłumacz, co jest przyczyną Twojego zakazu
- Stawiaj wyraźne granice
- Mobilizuj dziecko do twórczej pracy poprzez okazywanie mu uznania i chwalenie go
TEGO NIGDY NIE RÓB!
- Nie traktuj dziecka jako swojej własności. Nie zakładaj, że lepiej wiesz, co ono czuje: czy jest głodne, czy ma się ochotę bawić z koleżanką
- Nie próbuj go do niczego zmuszać. Takie postępowanie obróci się przeciwko Tobie i dziecku.
- Nie szantażuj miłością. Nigdy nie mów: jak będziesz niegrzeczny, to przestane Cię kochać. Dziecko czuje się wówczas zagrożone.
- Nie zawstydzaj. W ten sposób wpoisz dziecku przekonanie, że nie panuje nad samym sobą i sytuacją.
- Nie decyduj o wszystkim za dziecko. Nawet dwulatek może decydować, jaką bluzeczkę założy.